کدخبر: 926

اگر منجر به آن نشود که فرد با قرآن انس دائمی و روزانه داشته باشد، طبیعی خواهد بود که با وجود همه تلاش‌های متعهدانه و متخصصانه، قرآن‌آموز رفته رفته مطالب آموخته شده را فراموش کند و به تدریج انگیزه‌اش نیز کاهش یابد.

به گزارش سرویس فرهنگی قزوین خبر، خدیجه کبیری در گفت‌وگو با خبرنگار اختصاصی ، با اشاره به فرمایش مقام معظم رهبری در دیدار اعضای شورای انقلاب فرهنگی در هفدهم آذرماه 1386 با معظم‌له مبنی بر این که «اگر تحصیل‌کرده‌ها و فرهیختگان کشور روزی یک صفحه قرآن، با توجه به معنا بخوانند و در آن تدبر کنند، غوغایی در کشور برپا می‌شود؛ این کار به فرهنگ‌سازی و تدبر نیاز دارد.» اظهار کرد: مقام معظم رهبری همچنین فرمودند که «واقعیت تلخ این است که خواندن قرآن در جامعه ما هنوز یک امر عمومی نشده است. عموم مردم به قرآن احترام می‌کنند و به آن عشق می‌ورزند اما عده کمی همواره آن را می‌خوانند و عده کمتری در آن تدبر می‌کنند.»

 

وی افزود: با وجود اختصاص اعتبارات چندین میلیاردی که سالانه برای برگزاری کلاس‌های آموزشی و انجام فعالیت‌های قرآنی کشور از سوی ارگان‌ها و نهادهای دولتی و موسسات مردمی هزینه می‌شود، این سوال مطرح می‌شود که علت این که اغلب مردم ایران قرآن نمی‌خوانند، چیست.

 

وی افزود: عوامل مهجوریت قرآن کریم در ایران را می‌توان در حوزه‌های هدف‌گذاری و برنامه‌ریزی، اجرا، نظارت و ارزیابی و حمایت و پشتیبانی نقد و بررسی کرد، اما پاسخ سوال «چرا اغلب مردم ایران قرآن نمی‌خوانند؟» را در بی‌توجهی برنامه‌ریزان به انس روزانه با قرآن به عنوان مهم‌ترین هدف آموزش عمومی قرآن، تفکیک خواندن و فهمیدن قرآن در برنامه‌ریزی‌ها و فعالیت‌ها، هزینه کردن منابع انسانی و مادی کشور در فعالیت‌های هنری به نام آموزش عمومی قرآن و بی‌دقتی به تفکیک روش خواندن فارسی با روش خواندن قرآن در آموزش عمومی قرآن جست‌وجو کرد.

 

کارشناس قرآن تصریح کرد: اغلب چنین تصور می‌شود که هدف اصلی از آموزش‌های قرآنی، یادگیری قواعد روخوانی و روان‌خوانی قرآن است و هنگامی که فراگیران، واجد چنین دانشی شوند، کار تمام است و آموزش و یادگیری اتفاق افتاده است. در صورتی که آموزش روخوانی، روانخوانی، تجوید، قرائت، حفظ و ... اگر منجر به آن نشود که فرد با قرآن انس دائمی و روزانه داشته باشد، طبیعی خواهد بود که با وجود همه تلاش‌های متعهدانه و متخصصانه، قرآن‌آموز رفته رفته مطالب آموخته شده را فراموش کند و به تدریج انگیزه‌اش نیز کاهش یابد.

 

کبیری عنوان کرد: طبق آیه‌های 20 سوره مزمل و 2 سوره جمعه و همچنین برخی روایات، حتی پیامبر اکرم(ص) و امام زمان(عج) از خواندن روزانه و انس دائمی با قرآن کریم بی‌نیاز نبوده‌اند و نیستند. بنابراین، می‌توان از آحاد مردم سوال کرد که شما به چه دلیل از خواندن قرآن کریم احساس بی‌نیازی می‌کنید و از مسوولان و متولیان قرآنی کشور سوال کرد که ایجاد زمینه انس گرفتن مردم با قرآن در اهداف کلان و برنامه‌ریزی‌های راهبردی شما چگونه مدنظر قرار گرفته است.

 

این کارشناس ارشد با مطرح کردن چند سوال که باعث شده‌اند مسوولان و متولیان امر به جای توجه به مهندسی فرهنگی درباره هدف انس روزانه افراد با قرآن کریم، به برگزاری مکرر آموزش‌های عمومی قرآن مانند روخوانی و روانخوانی بپردازند، گفت: طبق مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش، جامعه هدف آموزش روخوانی قرآن کریم، دانش‌آموزان پایه‌های نخست، دوم و سوم ابتدایی‌اند، اما آیا در پایه‌های بالاتر یعنی چهارم و پنجم ابتدایی، دوره‌های راهنمایی و متوسطه و در دوره‌های مختلف آموزش عالی یعنی فوق‌دیپلم، لیسانس و فوق‌لیسانس نیز این آموزش داده می‌شود؟ آیا برای تحقق هدف آموزش روخوانی و روانخوانی قرآن کریم در مدارس، بهتر نیست به جای تشکیل 20 هزار مدرسه قرآن در مناطق مختلف آموزش و پرورش در طول دو سال، زنگ رسمی آموزش قرآن مدارس را که دارای همه ویژگی‌های سخت‌افزارهای لازم از جمله راهنمای برنامه مصوب، اجرای آزمایشی چند مرحله‌ای، کتاب درسی آموزش قرآن به تفکیک پایه‌های تحصیلی، معلم پایه و دبیر متخصص، کلاس درس رسمی، ساعت رسمی آموزش، ابزار و محیط یادگیری است و همه دانش‌آموزان را نیز تحت پوشش قرار می‌دهد، درمی‌یاییم؟!

مجری طرح نغمه های نورانی ناحیه یک آموزش و پرورش قزوین همچنین برگزاری طرح نغمه های نورانی در مراکز آموزشی ناحیه یک را، اختیاری ذکر کرد و اذعان داشت: هدف از برگزاری این طرح در مراکز آموزشی را، روخوانی و روان خوانی قرآن کریم و تکرار آیات نوربخش کلام الله وحی و قاری و حافظ شدن دانش آموزان نام برد. بعبارتی می توان گفت نغمه های نورانی پلی به سوی تعالی دانش آموزان است.

کبیری از دیگر اهداف از برگزاری  طرح نغمه های نورانی را؛ تشویق و ترغیب دانش آموزان در طرح نغمه های نورانی ذکر کردو گفت: در این همایش خواستار ترغیب و تشویق دانش آموزان در جهت جذب هرچه بیشتر به قرآن کریم و شرکت در برنامه های قرائت، تجوید، ترتیل و حفظ قرآن کریم هستیم و همانند سال های قبل در همایش از نفرات برتر منطقه ، ناحیه و استان تقدیر لازم را بعمل خواهیم آورد.

وی افزود: حال که به این معضل همه گیر در شهر و حتی کشور فکر می کنم با خودم می گویم آیا بهتر نبود به جای بردن هدف آموزش روخوانی از پایه سوم ابتدایی به پایه‌های بالاتر آموزش و پرورش و آموزش عالی و تشکیل مدارس قرآن و دارالقرآن‌ها و تخصیص اعتبارات کلان، در همان پایه ‌های نخست تا سوم راهنمایی، مشکل را بررسی می‌کردیم و در جهت رفع اشکال آن بر می‌آمدیم؟!

کبیری با اشاره به راهکارهای مختلف برای از میان برداشتن موانع موجود بر سر راه انس دائمی مردم با قرآن کریم گفت: ما می‌توانیم با تلاوت روزانه قرآن کریم، برای دیگران به ویژه برای خانواده خود، الگوی خوبی باشیم. همچنین اگر معلم قرآنیم، بیش‌ترین وقت کلاس‌مان را به تمرین مهارت خواندن قرآن کریم آن هم توسط همه قرآن‌آموزان اختصاص دهیم و از آیات، احادیث، اشعار و جملات ادبی مناسب برای ایجاد انگیزه برای انس روزانه با قرآن کریم استفاده کنیم.

وی ادامه داد: همچنین برای انس روزانه با قرآن کریم می‌توان در برخی از آیات و عباراتی که خوانده می‌شوند، تدبر کنیم. خود و دیگران را به حفظ آیات مشهور قرآن کریم مانند «ربنا»های قرآن کریم تشویق کنیم. فیلم، نوار یا لوح‌های فشرده تلاوت منتخب را در اختیار دانش‌آموزان قرار دهیم. دانش‌آموزان را تشویق کنیم تا با استفاده از زمان‌سنج، سرعت تلاوت خود را در کلاس و منزل افزایش دهند. میان دانش‌آموزان رقابت ایجاد کنیم تا یک آیه را با یک نفس بخوانند، با اوج بخوانند یا زیباتر از دیگری قرائت کنند.

 

این معلم قرآن عنوان کرد: همچنین می‌توانیم داستان‌های کتاب را همراه با پخش قرائت آیات مربوطه برای بچه‌ها تعریف کنیم. حالات پیامبر اکرم(ص)، ائمه اطهار(ع) و بزرگان دینی درباره انس روزانه با قرآن کریم را برای دانش‌آموزان بیان کنیم و از دانش‌آموزان فعال قرآنی مدرسه و منتخبان مسابقه‌های قرآنی تجلیل کنیم. همچنین عواقب و نتایج سبک شمردن قرآن را گوشزد کنیم و مدرسه‌های قرآن و دارالقرآن‌های شهر را به دانش‌آموزان معرفی کنیم.

وی در پایان گفت: بجاست مسوولان و متولیان قرآنی کشور شهامت و شوق تغییر و تحول بنیادین در حوزه‌های مربوط به برنامه‌ریزی، آموزش و مولفه‌های یادگیری قرآن کریم را در خود ایجاد و تقویت کنند و از مقاومت در برابر حقایق علمی، پرهیز کنند. مطابق انتظار قرآن کریم از مسلمانان، در مرحله نخست، جایگاه قرآن کریم در جامعه ایرانی باید بیش از پیش جدی گرفته شود و در مرحله بعدی، قرآن‌آموزی باید به عنوان مقدمه انس دائمی با قرآن کریم در نظر گرفته شود و نه به عنوان هدف غایی و نهایی. همچنین انس روزانه با قرآن باید به عنوان مهم‌ترین هدف آموزش عمومی قرآن کریم لحاظ شود؛ چرا که بقای سایر برنامه‌ها و فعالیت‌ها منوط به این موضوع مهم و اساسی است؛ در غیر این صورت تمام فعالیت‌ها عقیم خواهند ماند و به دست فراموشی سپرده خواهند شد.

انتهای پیام/

ارسال نظرات

آخرین اخبار