ندا حبیبی

کدخبر: 469

بلند تربگو!صدا نمیاد! نمی شنوم! چی شده؟! چی؟! حمله کردن؟! شبیخون زدن؟ یازهرا! نیرو نداریم!تکرارمی کنم! نیروهامون خسته و مجروح ان!نیرو نداریم! نیرو نداریم!

بیسیم چی2

 

به گزارش سرویس هنری قزوین خبر؛

سیمرغ بلورین به احساس شاعرانه ی  " قاسم صرافیان" برای ترانه ی " بی سیم چی" که  تقابلی میان جنگ امروز و دیروز را به تصویر می کشد .تقدیر می کنیم، از اثری ماندگارو هنرمندی که هنرش را خرج انقلاب کرده  و احساسش را به دنیای رنگ و لعاب دار شهرت نفروخته است. تقدیر از ترانه ای که احساس و ذوق هنریش رابه سربازی گم نام هدیه کرده است.

سالهای سال می گذرد، از آن زمان که از میان صدای خش خش  بی سیم و فریاد رمز یا زهرا از زبان بی سیم چی ، گردانی به تب و تاب می افتاد و لرزه به  اندام فرماندهان گردن کلفت دشمن می انداخت! ترانه ی بی سیم چی یاد گاری همان روزهاست وبا نگاهی شاعرانه به یک ابزار جنگی سعی در انتقال تفکرات جنگ دیروز را دارد.

بی2

فرق این ترانه با ترانه های انقلابی دیگر این است، که مخاطبش سرباز گم نام سی و شش سال دفاع مقدس است.سربازی که حالا مجروح و خسته  و درمانده به گوشه ی سنگر نشسته است و پیروزی را غیر ممکن می داند.وظیفه ی ترانه ی بی سیم چی، با احساس شاعرانه ی صرافیان و با صدای گیرای "حامد زمانی" انتقال پیام شهید هشت سال دفاع مقدس، به سرباز تنهای مدافع ولایت است.شهید گم نام نگران ولایتی است که حالا بدست سرباز جوان جنگ نرم افتاده است.حرکت انقلابی این شاعر ولایی نتیجه اش بیداری بی سیم چی های جوان است.!این ترانه دائما تکرار می کند، که مراقبت از حرکت عظیم و بیاد ماندنی امام شهدا وظیفه ی بی سیم چی های جوان امروز است.حالا که رفته است جوانی که هستیش را برای چادر روی سر بی سیم چی های جوان داده است، وظیفه این دختران سنگین تر می شود. آتش فتنه می بارد از آسمان برای سوزاندن گوشه ای از چادرش! شهید دیروز می گوید محکم نگهش دار یادگار مادر را!

امروز که بی سیم چی خطابت می کنند، چشمهایت را ببند به روی هرآنچه مقبول نفس و منفور اماممان است.گوشهایت را باز کن به امواج بی سیم ات!

ترانه ی بی سیم چی مخاطبش عوام مردم نمی باشد این ترانه، هنری خاص پسند است که مستقیما سربازان جنگ نرم را مورد خطاب قرار می دهد. همان هایی که در جنگ با نفس اماره ، در تب تاب مشروطی به سر می برند.شهدا دوست دارند همه قبول شوند و امضای اخراجی بر کارنامه ی هیچ دانشجوی رشته جنگ نرم نزنند! بازگشت به مبارزه ، و رسیدن به پیروزی با نیروی اندک پیام شهدای دیروزبه بی سیم چی های جوان است.شهید دیروز اعلام می کند من از آسمان هفتم نگاهتان می کنم . دستانتان را به آسمان بسپارید تا به نیروی ایمان مجهزتان کنیم.

بب

 

این ترانه ی فهیم و انقلابی، وظیفه اش تقسیم مسولیت بین شهدای دیروز و رزمندگان امروز است و شهدا را ناظر بر اعمال آنها می داند.آنجایی که حامد زمانی، با صلابت خاصی عمار را صدا می زند، یاد آوری می کند که فرمانده نیاز به عمارها یی دارد، که وظیفه ی دفاع از سنگر انقلاب را به دوش بگیرند. در ابیات این ترانه، از کوچه و خیابانهایی یاد می شود که حالا نیاز به پاک سازی دارند و باید تخریب چی ها یی برای پاک سازی  آن ها دست بالا کنند.

نقطه اوج ترانه، آنجایی است که می گوید، شهدا ستاره های آسمان شده اند و لحظه به لحظه  ، عبور از پل ها و حوادث را بررسی می کنند و درآنجایی که ترانه سرا، با اشاره به ضعف صدای بی سیم ، خواننده را به اوج و اضطراب خاصی دعوت می کند، قطع ارتباط بین شهدا و سربازان جنگ نرم را به خوبی  انتقال می دهد و بر عکس لحن آرام و لحظه ی فرود صدای حامد زمانی، آنجایی که از سفره های خالی رزمندگان می گوید، مظلومیت ترانه را در این موضوع دو چندان می کندو تاثیر گذاری را افزایش می دهد. 

بی سیم  1

نکته ی طلایی ترانه :

به طور عمیق تر می توان مخاطب خاص این ترانه را آنهایی دانست، که امکانات و رسانه در دستشان است و هنرمند این اثر، از آنها می خواهد که سر کیسه را شل کنند، تا سربازان جنگ نرم  کشته ی جنگ روانی نشوند. اینبار کشتگان جنگ ، پاکی و نجابت جوانهایی است که سرمایه ی ملی و انسانی این مملکت هستند.و کوتاهی در رساندن تجهیزات به آنها، جامعه ی اسلامی را به تباهی خواهد کشاند.

انتهای پیام/

 

  • نرگسی 0 0 پاسخ

    بسیار عالی

ارسال نظرات

آخرین اخبار