حجت الاسلام والمسلمین علیخانی

کدخبر: 129

ما یک سلام میدهیم یک علیک سلام می شنویم. این است که وقتی برمیگردیم یک نشاط و یک پذیرایی های خاص از ما انجام می شود و اتفاقاتی که می افتد اون حس بدهکاری حس اخوات و شکستگی در ما مشهود است.

هریک از اعمال عبادی و عبادت های ما ، ثمرات معنوی خاص به خود را دارد که تفاوت های فاحشی هم در بین آنها است و انسان بطور حسی آن را درک می کند.

مثلا وقتی نماز شب می خوانیم یک احساس غرور و فخر فروشی به ما دست می دهد و باخود می گوییم که کسی هستیم و کار خارق العاده ای انجام داده ایم. این حس که گویی در وجود ما اتفاقی افتاده است انسان را درگیر عمل مراقبتی دیگری می کند که مبادا دچار غرور بشود و خودش را کسی حساب کند و بگوید « من، این ذره کوچک و بی مقدار، با این عمل عبادی حالا کسی شده ام»

اینکه مدام بگوید تمتع و چندین عمره رفته ام و فلان عبادت را انجام داده ام و فلان عمل نیک را انجام داده ام نیاز به مراقبتی دارد تا فرد دچار رزیله ثانویه نشود.

زیارت هم مانند عبادت، هریک شیرینی و ثمرات خودش را دارد. زیارت خانه خدا در مکه با زیارت امام حسین (علیه السلام) در کربلا تفاوت های زیادی دارد.

هرچه به مکه رفتن حس غرور را به انسان القا می کند در واقعه کربلا برعکس است و وقتی از این زیارت عظیم تشیع برمی گردیم، امام به نحوی با ما برخورد می کند و طوری تربیت شده مکتب حسین (علیه السلام) می شویم که در همان ساعات اولیه بازگشت از حریم دوست، احساس می کنیم که هنوز شرمنده امام هستیم، چون هرکاری را که ما انجام می دهیم، امام سریعاً اجرش را می دهد، مطالبتمان را برآورده می کند

در این واقعه عظیم شیعی، خیلی راه آمدیم، پیاده روی کردیم و خسته شدیم ؛ ولی در راه آنقدر پذیرایی می شویم که اصلا احساس کمبود نکنیم و این نکته ای است که مسلمانان عراق فهمیده اند و منت دوستان امام حسین (علیه السلام) را می کشند. آقا نمی گذارد کسی آرزو به دل و دست خالی برگردد. مهیا شدن غذایی که یکی از دوستان در مسیر رفت حرفش را زده بود و ابراز علاقه کرده بود آنهم در مسیر برگشت مصداق دنیایی عنایت های خاص و ویژه امام حسین (علیه السلام) است.

برای همین است که می گویند « کشتی حسین بن علی (علیه السلام) هم سرعتش زیاد است  و هم وسیع است.  یعنی آدمهای زیادی را با سرعت خیلی زیاد همراه خودش می برد.

راه حسین بن علی راه میانبر است. شما اگر می خواهید کار معنوی انجام دهید میانبرش روضه و اشک بر امام حسین (علیه السلام)

اینکه همه علما در ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان به زیارت مراقبت می کنند و سلوک معنویشان را همین عمل می دانند؛ همان راه میانبر است.

این نکته ظریف ، معنوی و جالب ذره ای است از دریای کرامت حضرت اباعبدالله (علیه السلام) که بنده حقیرآن را چشیدم.

صدق قول معروف «کار با کریمان آسان بود» در قضیه زیارت آقا نمایان است. وقتی زائر ها به کربلا میان حالت خضوع و خشوع و قلب خاشع و عمل خاضع پیدا می کنند وگرنه  کاری نکرده ایم و باز هم بدهکار مولای خودمان هستیم.

ما یک سلام میدهیم  یک علیک سلام می شنویم. این است که وقتی برمیگردیم یک نشاط و یک پذیرایی های خاص از ما انجام می شود و اتفاقاتی که می افتد اون حس بدهکاری حس اخوات و شکستگی در ما مشهود است.

با بازگشت کاروان های پیاده روی در همایش بزرگ اقتدار شیعیان، هر یک ره توشه ای به همراه دارند و به راحتی می توان شمیم کوی یار را استنشاق کرد.

ارسال نظرات

آخرین اخبار