حاشیه سیاست

کدخبر: 37

در حالیکه مذاکرات هسته‌ای بین ایران و قدرت‌های ۱+۵ در جریان است، شواهد بسیاری بر این نکته تأکید می‌کرد که به زودی جبهه جدیدی از سوی غرب با سوءاستفاده از عنوان حقوق بشر علیه ایران اقدام خواهد کرد.

کشور آمریکا با نصب مجسمه آزادی در جامعه خود مدعی رعایت کردن تمام حقوق یک ملت  و همیشه داعیه دار رعایت نشدن حقوق بشر در کشورهای دیگر است اما طی گزارشات مستندی که در زیر خواهید خواند متوجه سخن رهبر معظم انقلاب خواهیم شد که فرمودند، آمریکا باید خجالت بکشد که حرف از حقوق بشر و حمایت از آن میزند.

این موارد تنها نگاهی گذرا بر آنچه است در کشور صاحب مجسمه آزادی می گذرد.

نقض توافقنامه ژنو در سال ۱۹۴۹: 

آمریکا در این سال توافقنامه مزبور در خصوص اسیران جنگی و نقل و انتقال غیرنظامی ها در درگیری های نظامی را نقض کرد. در آن زمان به جز یک تبعه آمریکایی، اسیران جنگی طالبان و القاعده را تروریست دانسته و از میدان جنگ در افغانستان به پایگاه گوانتانامو منتقل کرد و علی رغم رفتار وحشیانه ای که با آنان داشت، درصدد محاکمه آنها در دادگاه ویژه نظامی، بدون رعایت عدالت، برآمد.

این اقدام برخلاف توافقنامه چهارم ژنو بود زیرا طبق این توافقنامه آنان، اسیران جنگی محسوب می شدند که باید تا پایان جنگ و تحویل اسیران به مسئولان کشورشان با آنان برخورد شایسته ای می شد.

images (5)

اما شهروندان افغانی نیز قربانی جنگ وحشیانه آمریکا شدند که تفاوتی میان غیرنظامیان و نظامیان قائل نشدند و با استفاده از سلاح های ممنوعه مانند بمب های خلأ، روستاها را کاملا با خاک یکسان کرده و در این میان هزاران نفر کشته شدند سپس نیروهای آمریکایی به یک بیمارستان در خوست یورش برده و مجروحان را به قتل رساندند و از بین ۱۲ هزار نیروهای طالبان که به اسارت نیروهای اشغالگر آمریکایی درآمدند فقط حدود ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر زنده ماندند.

- آمریکا که خود را قهرمان دفاع از حقوق بشر می داند مهم ترین توافقنامه های حقوق بشر از جمله توافقنامه بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی، حقوق شهروندی و سیاسی، توافقنامه بین المللی مبارزه با تمام انواع تبعیض نژادی، توافقنامه حقوق کودکان، توافقنامه بین المللی لغو مجازات اعدام و مبارزه با شکنجه و همچنین توافقنامه ویژه اوضاع پناهندگان را امضا نکرد و از توافقنامه مبارزه با تولید مین و استفاده از آن ضد مردم و نیز توافقنامه مبارزه با سلاح شیمیایی و بیولوژیک خارج شد.

در واقع مسئولان آمریکا بین دو نوع جنایت تفاوت قائل هستند، جنایاتی که نیروهای آمریکایی علیه دشمنان خود مرتکب می شوند و نوع دوم دفاعی است که ملت ها در مقابل تجاوزات رفته به آنها انجام می دهند. نوع دوم به شدت موجب خشم آمریکا می شود و در بیشتر موارد با فریب و نیرنگ آن را نزد افکار جهانی وارونه جلوه می دهند، آن گونه کسی که از وطن خود دفاع می کند (مانند فلسطینی ها) تروریست محسوب می شود.

جنگ آمریکا پس از ۱۱ سپتامبر به عنوان جنگ دروغین علیه تروریست، با اشغال افغانستان در نوامبر ۲۰۰۱ آغاز شد که حمله به عراق در آوریل ۲۰۰۳ را به دنبال داشت.

از زمانی که آمریکا افغانستان را اشغال کرد تاکنون ۶۰۰ اسیر بدون اتهام و یا دادگاهی در زندان گوانتانامو کوبا در اسارت به سر می برند و واشنگتن برخلاف معاهده ژنو آنان را زندانیان جنگی نمی داند و یا سایر حقوق آنان بنابر معاهده های بین المللی در خصوص حقوق بشر را به رسمیت نمی شناسد.

images (4)
گزارش سازمان نظارت بر حقوق بشر آمریکا در ژوئیه ۲۰۰۳ که تحت عنوان «کشتن شما برای ما آسان است» صادر شد بر دست داشتن دولت آمریکا در توطئه وتمام موارد نقض حقوق بشردر جنوب افغانستان تاکید کرد و از همکاری نیروهای اشغالگر آمریکا با سران جنگ که دستشان به بدترین موارد نقض حقوق بشر آلوده است، انتقادکرد.

بنابراین گزارش آمریکا دربودجه سال ۲۰۰۳حدود ۱۰میلیارد دلار به سربازان خود در افغانستان که حدود ۹هزار نفر بودند اختصاص داد، درحالی که فقط ۶۰۰میلیون دلار را به کمک اقتصادی اختصاص داد. درمورد عراق نیز آمریکا جنایت های فراوانی درحق زندانیان این کشور مرتکب شد و صدها اسیر را درپادگان هایی در بیابان بدون آب سالم و امکانات اولیه بهداشتی، درحالی که حق انتخاب وکیل نداشتند و دست های آنان با بندهای پلاستیکی بسیار نازک بسته می شد، که جراحت آن ماه ها طول می کشید تا بهبود پیدا کند، نگهداری می کرد.

محدود کردن آموزش های اسلامی 

آمریکا درتلاش برای تحمیل اسلام تغییر یافته درکشورهای مسلمان است و این تلاش ها پس ازحوادث ۱۱سپـتامبر شدت بیشتری گرفت تا آنجاکه واشنگتن از گسترش موسسات اسلامی در کشورهای مختلفی که درآن نفوذ داشت، جلوگیری کرد و علاوه برآن کوشید مضمون درسی آنها را با اصلاحات پی در پی همراه سازد.

” در مه ۲۰۰۷ مجله «لوموند دیپلماتیک» نوشت هدف از تحقیقات و آزمایش های شرکت های دارویی عمدتاً آمریکایی در کشورهای فقیر رساندن داروی مورد نیاز به بیماران کشورهای ثروتمند است و شناسایی و درمان بیماری های کشورهای فقیر اصلا در اولویت این شرکت ها نیست. “
دکتر«یحیی اسماعیل» استاد تفسیر وحدیث دانشگاه الازهر که یکی از قربانیان اصلاحات آموزشی است و درکنار سایر استادان و مدرسان الازهر به دلیل مخالفت با سیاست های آمریکا، از آن اخراج شد دراین باره گفت:این سیاست های آمریکا ازچندسال پیش به اجرا در آمد و براساس آن دربرنامه های درسی تغییرات زیادی انجام شد وحجم درس های مذهبی کاهش یافت و به عبارت دیگر آمریکا حمله خود، موسوم به مبارزه با تروریسم را فرصتی برای اصلاحات هرچه بیشتر برنامه های درسی و حذف برخی استادان و مدرسان دانست.

این سیاست ها درسایر کشورها مانند یمن نیز به اجرا درآمد به گونه ای که دولت یمن به بهانه یکپارچگی برنامه های آموزشی، درصدد لغو موسسات علمی مذهبی و ادغام آن درآموزش های غیرمذهبی برآمد.

مشابه این اقدامات دردیگر کشورهای اسلامی نیزرخ داد.

آمریکا باصرف ۱۰۰میلیون دلار حدود هفت هزار مدرسه قرآنی این کشور را تحت نظارت ومراقبت قرارداد. یکی از اهداف این برنامه کنترل مواد درسی این مدارس و انتشارات وابسته به آن بود.

این اقدامات آمریکا فقط شامل محدود کردن آموزش مذهبی نبود بلکه رسانه های دیداری و شنیداری را نیز دربرگرفت. دراین رسانه ها تمام برنامه هایی که موجب نفرت از آمریکا می شد، از گردونه انتشار حذف شد. البته این اقدام پیش از آن نیز به دنبال امضای پیمان کمپ دیوید درپایان دهه هفتاد بین مصر و رژیم صهیونیستی نیز رخ داد درآن زمان جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا دولت مصر را به اجرای اصلاحات برنامه های آموزشی ولغو تمام موادی که به دشمنی با صهیونیست ها اشاره دارد،مجبور کرد.

استفاده از انسان ها به عنوان موش آزمایشگاهی

پـایگاه خبری عربی «المجتمع» درگزارشی درتاریخ ۵/۳/۲۰۱۱ ازجنایت دیگری درعرصه نقض حقوق بشر توسط آمریکا پرده برداشت.

گزارش هولناک این پایگاه حاکی از آن بود که در اکتبر ۲۰۰۹ آمریکابرای کسب تجارب پزشکی در سالهای ۱۹۴۶ و ۱۹۴۸ آزمایشات پزشکی خطرناکی را بر تعداد زیادی از مردم گواتمالا انجام داده است. انتشار این گزارش آمریکا در وضعیت دشواری قرار داد تا جایی که باراک اوباما ناچار شد از رئیس جمهور این کشور در آمریکای مرکزی عذرخواهی کند.

ناتو-عراق-حقوق+بشر-امریکا

در این آزمایش ها، تعدادی از شهروندان گواتمالا در آمریکای مرکزی به عمد به ویروسی که عامل بیماری های جنسی بود مبتلا شدند.

«سوزان ریوربی» استاد دانشگاه ویلسلی آمریکا از این رسوایی پرده برداشت. رسوایی که در آن محققان آمریکایی در آزمایش های محرمانه با تزریق آمپول تعدادی از مردم گواتمالا را به سفلیس مبتلا کردند. این آزمایش بر روی ۹۶۹ نفر انجام شد بدون اینکه این افراد از اهداف و نتایج آن مطلع باشند.

با فاش شدن این رسوایی رئیس جمهور گواتمالا، آمریکا را به ارتکاب جنایت ضدبشری متهم کرد و گفت که احساس خشم و ناامیدی دارد و دولت وی حق شکایت را برای خود محفوظ می داند.

این نخستین رسوایی غیراخلاقی تاریخ آمریکا نبود و پیش از آن نیز در مورد شهروندان آمریکایی سابقه داشت. در فاصله سال های ۱۹۳۲ و ۱۹۷۲، ۳۹۹ مرد سیاه پوست نه تنها از درمان بیماری سفلیس محروم شده بلکه با فریب اداره بهداشت آمریکا نیز روبه رو شدند. این مسئله به رسوایی «تاسکیجی» شهرت یافت و در جریان آن کشاورزان سیاه پوست در منطقه ماکون ایالت آلاباما که ستون فقرات اقتصاد این منطقه و البته افرادی بی سواد بودند در مؤسسه تاسکیجی مورد آزمایش قرار گرفتند.

به این ترتیب آنان را به موش های آزمایشگاهی تبدیل کرده و در مورد خطرات این آزمایش ها به آنان و افراد خانواده شان نیز چیزی گفته نشد حتی اداره بهداشت آمریکا با اعلام اینکه هدف از این آزمایش ها معالجه آنان از خون ناسالم است، آنها را فریب داد و با ابتلای این افراد به این بیماری خطرناک تعداد زیادی از آنان و افراد خانواده شان جان باختند.

این رسوایی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۲ توسط جان هیللر خبرنگار فاش شد که با اعتراض افکار عمومی جهان همراه شد.

در سال ۲۰۰۶ شرکت «گلاکسو اسمیت کلاین» یکی از شرکت های دارویی آمریکا بیش از نیمی از آزمایش های خود را بیرون از بازارهای غربی به ویژه در کشورهای فقیر انجام داد.

در مه ۲۰۰۷ مجله «لوموند دیپلماتیک» نوشت هدف از تحقیقات و آزمایش های شرکت های دارویی عمدتاً آمریکایی در کشورهای فقیر رساندن داروی مورد نیاز به بیماران کشورهای ثروتمند است و شناسایی و درمان بیماری های کشورهای فقیر اصلا در اولویت این شرکت ها نیست.

سند راهبردی پارلمان اروپا در خصوص حقوق بشر و همچنین سایر موضوعات اساسی در روابط بین ایران و اتحادیه اروپا را شاید بتوان سرفصلی تازه در روابط بین ایران و غرب عنوان کرد.

در حالیکه مذاکرات هسته‌ای بین ایران و قدرت‌های ۱+۵ در جریان است، شواهد بسیاری بر این نکته تأکید می‌کرد که به زودی جبهه جدیدی از سوی غرب با سوءاستفاده از عنوان حقوق بشر علیه ایران باز خواهد شد.

*غرب می تواند قاضی باشد

اینکه غرب کارنامه سیاهی در خصوص حفظ حقوق انسان‌ها دارد، نکته‌ای غیرقابل انکار است با این حال می‌توان به موارد روشنی اشاره کرد که حتی موارد نقیض آن نیز در بیانیه فعلی اتحادیه اروپا مطرح شده است.

یکی از این موارد متهم کردن ایران به همکاری با دولت قانونی سوریه به منظور متوقف کردن نقض حقوق بشر است، جدا از اینکه دولت سوریه نماد قانونی این کشور محسوب می‌شود، آیا سابقه کشورهای اروپایی چنین اجازه‌ای را به آنها می‌دهد که کشورهای مستقل را به تغییر سیاست خارجی خود جهت حفظ حقوق بشر وادار کند؟

*تانک های آلمانی برای سرکوب بحرینی ها

در طول قرن بیستم و پس از جنگ جهانی دوم، کشورهای اروپایی به عنوان یکی از اصلی‌ترین حامیان دولت‌های دیکتاتوری در سطح جهان شناخته شده‌اند و می‌توان موارد فراوانی را حتی تا همین امروز بیان کرد.

پس از آنکه امواج بیداری اسلامی، کشورهای مختلف عربی را در هم نوردید و مردم بحرین اعم از شیعه و سنی در سال ۲۰۱۱ برای آزادی قیام کردند، دولت عربستان با اعزام نظامیان خود سبب سرکوب مردم مظلوم بحرین را فراهم کرد. این در حالی است که کشورهای اروپایی خود اصلی‌ترین فروشندگان تسلیحات به عربستان صعودی محسوب می‌شوند.

در سال ۲۰۱۳ روزنامه‌های آلمانی خبر از تصویب فروش تانک‌های لئوپارد به عربستان سعودی در شورای امنیت ملی این کشور دادند. این در حالی است که اصلی‌ترین مصرف این تانک‌ها، نه صحراهای عربستان و کشورهای همجوار آن، بلکه نبرد در شهرها به منظور سرکوب آشوب‌های مردمی ذکر می‌شد.

*سلاح های اروپایی فلسطینی ها را می‌کُشد

فروش تسلیحات از سوی انگلستان به رژیم صهیونیستی که مورد خشم نمایندگان مستقل مجلس انگلستان قرار گرفت، نمونه دیگری از نقض حقوق بشر در کشورهای غربی است و تنها توجیه دولت انگلستان در این باره، تعهد اسرائیل مبنی بر عدم استفاده از این تسلیحات علیه مردم بی‌دفاع فلسطین بود.

هجوم به کشور مالی از سوی فرانسه و استقرار نیرو در جمهوری آفریقای مرکزی، مشارکت در بمباران لیبی به منظور حمایت از شورشیان این کشور و سایر موارد نقض حقوق بشر از جمله مداخلات کشورهای فوق تنها در سال‌های اخیر محسوب می‌شود.

حال این سؤال مطرح است که آیا این کشورها حق دارند درباره نقض حقوق بشر در سوریه اظهارنظر کنند؟

*زنان اروپایی زیر مشت و لگد

تأکید بر نقض حقوق زنان در ایران یکی دیگر از مواردی است که به عنوان نقض حقوق بشر در ایران مطرح می‌شود اما سؤال اصلی اینجاست که آیا زنان نیز دارای حقوق برابر در کشورهای اروپایی محسوب می‌شوند؟

خشونت علیه زنان مسئله‌ای مهم در کشورهای غربی بوده و نکته جالب اینجاست که بر اساس تحقیقات آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا، نزدیک به ۵۵درصد از زنان اروپایی به نوعی مورد خشونت جسمی قرار گرفته‌اند.

دانمارک، فنلاند، سوئد، لهستان، اتریش، یونان و اسپانیا برخی از کشورهایی هستند که در خصوص سوءاستفاده از زنان پیشگام‌اند.

*زنانی که برای کتک های خود به سراغ پلیس نمی رود

شورای اروپا کنوانسیون جلوگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی را در سال ۲۰۱۱ به تصویب رساند، با این حال، تنها ۳ کشور عضو اتحادیه اروپا این توافق نامه را امضا کرده‌اند.

یکی دیگر از مشکلات جدی گزارش نشدن حملات خشونت آمیز است. در این مطالعه، تنها ۱۴ درصد از زنان بد رفتاری با خود را به مقامات گزارش داده بودند.

در بسیاری از موارد، زنان برای مراجعه به پلیس احساس راحتی نمی کنند. یک مطالعه در استرالیا نشان داد که زنان خشونت خانگی را از ترس خشونت بیشتر، احساس شرم و خجالت و اعتقاد به این که مورد آنها مهم نیست، گزارش نمی دهند. همچنین ممکن است این آمار تحت تاثیر منفی مجریان مرد قانون باشد، در حالی که قربانیان زن اغلب راحت‌تر می‌توانند موارد بدرفتاری و آزار و اذیت را به افسران زن گزارش دهند.

در حالی که اروپا دیگر کشورها را به نقص حقوق بشر می‌کند، اما خود نیز به بدترین شکل ممکن حقوق زنان را زیر سئوال می برد.

*دادگاه حقوق بشر اروپا هم این قاره را ناقص حقوق بشر می داند

زیر سئوال بردن حقوق پناهجویان نیز یکی دیگر از اقدامات اتحادیه اروپا در نقص حقوق بشر است که باراها مورد اعتراض گروهایی در خود اتحادیه اروپا قرار گرفته است.

بنابر حکم دادگاه حقوق بشر اروپا در سال ۲۰۰۹ حقوق مهاجران به گونه ای هدفمند نقص می شود.

نقض حقوق برخی پناهندگان در کشورهای اروپایی در حالی صورت می گیرد که سازمانهای بین المللی عملا اقدامی در راستای مقابله با این روند اتخاذ نمی‌کنند. در این میان برخی کشورهای اروپایی کلیت پذیرش پناهندگان خارجی توسط خود را لطفی بزرگ به سازمان ملل متحد و کمیساریای عالی پناهندگان می دانند اما در عوض از سازمانهای بین المللی انتظار دارند تا در خصوص نقض حقوق پناهندگان واکنشی بروز دهد.

طی سالهای اخیر شاهد برخوردهای سختی با متقاضیان پناهندگی در کشورهای اروپایی بوده ایم اما سازمانهای بین المللی سعی دارند در این حوزه وارد نشوند.

غرق شدن مداوم پناهجویان آفریقایی در مدیترانه تنها بخش کوچکی از این نقص حقوق بشر محسوب می شود که می توان آن را ادامه بی اعتمادی این شیوه عنوان کرد.

101_900330_L600

البته این موارد آخرین اقدامات ضد حقوق بشری در آمریکا نیست، ایران اسلامی از موارد آشکاری است که از سوی آمریکایی ها مورد هجوم بی رحمانه لگدمال شدن حقوق اساسی خود قرار گرفته است

منبع:صبح قزوین

ارسال نظرات

آخرین اخبار