غلامرضا دولتی

کدخبر: 314

نوع نگاه به انقلاب اسلامی تعیین کننده رفتار امروز جریانات سیاسی- فرهنگی است و از همین رهگذر است که نسبت میان افراد و گروهها با انقلاب اسلامی متمایز می شود

قزوین خبر،بدون تردید انقلاب اسلامی بزرگترین پیروزی ملت ایران در تاریخ معاصر و مبارزات مداوم صورت گرفته و درعین حال بزرگترین رویداد سیاسی – اجتماعی- فرهنگی این جغرافیای مهم پس از ورود اسلام به آن است. وقوع این انقلاب عمیق و با ابعاد وسیع از چنان اهمیتی برخورداراست که برای سالیان متمادی قابلیت بحث و پژوهش و تحقیق دارد انقلابی که در نگاه اول و بعنوان یک حقیقت واضح بیانگر ” نه ” به حکومت و تئوری شاهنشاهی و طاغوتی و ” پذیرش ” ولایت الهی است.

نوع نگاه به انقلاب اسلامی تعیین کننده رفتار امروز جریانات سیاسی- فرهنگی است و از همین رهگذر است که نسبت میان افراد و گروهها با انقلاب اسلامی متمایز می شود در این زمینه می توان با طرح سئوالاتی نظیر: آیا انقلاب اسلامی بعنوان هدف نهایی مبارزان و رهبران آن مطرح بوده است؟

آیا انقلاب اسلامی با پیروزی در بهمن ۱۳۵۷ پایان پذیرفته؟ آیا انقلاب اسلامی صرفا تغییری سیاسی بوده که برگرده قیامها و نهضتهای قبل از خودسوارشده و تغییر نظام سیاسی غایت اوست؟ و…به استقبال موضوع رفت. پاسخ به سئوالات فوق می تواند تعیین کننده نوع نگاه به انقلاب اسلامی باشد و همچنین توقف وایستایی یا تحرک وپویایی انقلاب را بیان نماید.

در یک نگاه انقلاب اسلامی موجودی زنده و پویا تلقی می شود که در بهمن پنجاه وهفت متولد شده ومراحل رشد وبالندگی خود را طی می کند تا به جریانی موثر در معادلات جهانی تبدیل شده و بتواند زمینه ساز تمدن جهانی اسلام گردد. این برداشت و نوع نگاه، مبتنی بر اهداف و ارزشهای انقلاب اسلامی است ارزشهایی که نه ابداعی و قراردادی که برمبنای دین حنیف وحق الهی و فطرت پاک انسانی طراحی و به عبارت دقیقتر گزینش شده اند. اهدافی چون؛ عدالت خواهی، آزادی، استقلال وحاکمیت الهی و ترویج فضایل انسانی که امّهات اهداف و ارزشهای انقلاب اسلامی به شمار می روند همگی دلالت بر استمرار حرکت انقلاب دارند چه آنکه اهدافی نظیر عدالت خواهی و آزادی طلبی و مبارزه با ظلم و ستم و فساد و نفی سلطه و قبول ولایت الهی و… هیچگاه مشمول مرور زمان نخواهند شد لذا باید پیروزی انقلاب اسلامی دربهمن پنجاه وهفت را یک شروع و آغازی دانست در راه پیشرفت وتعالی یک ملت ودقیقا درهمین راستاست که دیده بان بصیر انقلاب مقام معظم رهبری مراحل صیرورت انقلاب اسلامی را تا تمدن جهانی اسلام ترسیم فرموده اند.

آنچه در این زمینه محل تامل است نوع نگرش وعملکرد متصدیان امر انقلاب ومسئولان نظام برآمده ی از انقلاب اسلامی است که علی القاعده می بایست بیشترین اعتقاد را به آرمانها و اهداف انقلاب وتداوم آن داشته باشند اما چگونه می توان”پذیرش نظام سلطه تحت عنوان ساختن با کدخدا” را با آرمانهای انقلابی که خود مدعی طرح ریزی نظام جدید جهانی است در یک راستا تلقی نمود؟ چگونه میتوان دم فروبستن به تحقیرهای ملی و انقلابی وکاهش سطح منازعات با شیطان بزرگ به برخی امور پست وبی ارزش وتلاش برای نگران نشدن امریکا را با آرمان انقلاب مخالف ندانست؟…..

اثبات تناقض دررفتار برخی متصدیان اجرایی با آرمانهای انقلاب آنچنان واضح و آشکار است که برای قبول آن به هیچ منطق واستدلالی نیازمند نباشد. نکته مهمتر آنکه راز رفتار متناقض برخی از متصدیان ومسئولان اجرایی چیست؟ طبیعی است که نمیتوان به نیت خوانی پرداخت تا میزان صدق ادعای انقلابی بودن افراد در مراحل انقلاب مشخص گردد اما درعین حال نمیتوان از رفتارهای متناقض نیز چشم پوشی نمود. مساله این است؛ چنانچه کسی پیروزی انقلاب اسلامی را آغازی بر یک حرکت جدید بداند باید همچنان” انقلابی” باقی بماند و البته پر واضح است که انقلابی ماندن هزینه هایی دارد، چنانچه در دوران مبارزه علیه رژیم ستمشاهی تبعید، شلاق، شکنجه و زندان، هزینه انقلابی بودن به شمار می رفت انقلابی ماندن نیازمند بصیرت و تلاش، حرکت، دشمن شناسی و ولایت پذیری والبته چشم پوشی از منافع فردی و حزبی و گروهی و قبیله‌ای است.

طی مسیر وهمراهی با انقلاب شجاعتی می خواهد درخورِ ستیز باشیطان بزرگ! و دل نبستن به قدرت، شهرت و ثروت و آمادگی برای جهاد و فداکاری. برخی برای گرامی داشت تاریخ انقلاب حاضر به حضور در همایشها و سخنرانی ها و” تکریم دیروز” هستندآنان انقلاب را درگذشته حصر کرده اند و به لبخند شیطان دل خوشند اما هنگامی که صحبت از” تکلیف امروز” است گوئی هیچ میانه ای با آرمانها و اهداف انقلاب ندارند.

انتهای پیام/

ارسال نظرات

آخرین اخبار