ارمیا شادمان

کدخبر: 1604

خانواده، مفهوم اجتماعیِ بنیادین در جامعه‌ی ایران، همچنان در شمایل سنتی خود، مؤثر و حساس است.

سرویس اجتماعی قزوین خبر؛

خانواده، مفهوم اجتماعیِ بنیادین در جامعه‌ی ایران، همچنان در شمایل سنتی خود، مؤثر و حساس است. در حالی که امروز، پایگاه خانواده در بسیاری از کشورهای دنیا از اثر بنیادین خود دور شده و مسیر تربیتی و تکامل اجتماعی انسان‌ها در بیرون خانه طی می‌شود، در ایران هنوز هم نهاد خانواده، مهمترین و بنیادی‌ترین مرکز تربیت و ساخت انسانی در جامعه است. و آنچه امروز دشمنان ملت ایران، برای تغییر ذائقه و باورهای یک ملت بزرگ انقلابی طراحی کرده‌اند، نشانه گرفتن همین نهاد مؤثر و حساس است.

 

شلیک به قلب خانواده

ابزارهای نوین تمدن جهانی، به ویژه رسانه‌های مهمی مانند فضای مجازی و ماهواره، در یک برنامه‌ی منظم و طراحی شده، در خواب غفلتِ دولت‌هایی که پیاپی آمدند و رفتند، آرام آرام وارد فضای خانواده‌ها شدند. در گام اول ماهواره‌ها وارد خانه‌ها شدند، ده‌ها شبکه‌ی فارسی زبان شروع به تولید برنامه با هدف تغییر ماهیت و انسجام خانواده کردند. بیایید صریح باشیم، شبکه‌های جم، فارسی وان و غیره، خیلی شفاف و واقعی شروع به تولید و پخش برنامه‌هایی کردند که هدف آن شکستن قداست‌ خانواده(همچون پدر و مادر) و از بین بردن قبح خیانت خانوادگی و تابو شکنی در نگاه‌های جنسی است، آنها خیلی شفاف از قصد خود گفتند و مصمم بودند که در درجه‌ی اول مفهوم یک چیز را از بین ببرند و کاملاً تخریب کنند: «مادر». در تکمیل زنجیره‌ی حمله به نهاد خانواده و سست کردن آن، شبکه‌های مختلف مجازی هم بدون هیچ تعریف و نظمی وارد شدند تا ضربه‌ی نهایی را به خانواده وارد کنند. حالا خانواده در جامعه‌ی ایرانی مورد هجوم قرار گرفته است، برنامه‌ی تعریف شده و منظمی برای از کارانداختن کارکرد آن دنبال می‌شود و متأسفانه در یک واقعیت انکار ناپذیر با خطر استحاله توسط رسانه‌های غربی روبروست. از سوی دیگر مشکلات بیرونی نهاد خانواده را تهدید می‌کند. مشکلات اقتصادی، اشتغال و معیشت، خانواده‌ی ایرانی را به اندازه‌ای گرفتار نموده که فرصتی برای تعالی فرهنگی و اجتماعی باقی نمی‌ماند؛ نقش متعالی مادر بعنوان ستون خیمه‌ی و محور خانواده در معرض تهدید است؛ زایش نسل‌های نو و فرهنگ جمعیتی نیز به مرور دچار خطر شده و اگر قرار باشد به این خطرها بپردازیم فهرست‌مان بلندتر می‌شود؛ اما هنوز خانواده در ایران، کوچک‌ترین اما بنیادی‌ترین و مؤثرترین نهاد است. حالا باید پیش از آنکه دیر شود به خانواده فکر کنیم و آینده‌اش را تضمین کنیم.

 

خانواده محور قانونگذاری

این بزرگ‌ترین دغدغه‌ی ماست. اگر قرار است، بر پایه‌ی اهداف انقلاب اسلامی، عدالت اجتماعی برقرار شود تا در سایه‌سار آن انسان‌ها حیات طیبه داشته باشند، تمامی ملاک‌ها و معیارهای زیست مؤمنانه و حیات طیبه در خانوده ریشه می‌گیرد. پس باید به خانواده بپردازیم، برای آن برنامه‌ریزی کنیم و خیلی زود به عملیات جدی دست بزنیم. همیشه قوانین مربوط به خانواده، طرح‌ها و لوایح حمایتی و غیره محل تشتت آراء و اختلاف نظرهای زیادی بوده است. اکنون وقت آن است که به خانواده جدی‌تر فکر کنیم، اکنون برای هر حرکت سازنده‌ای باید برنامه‌ریزی را از نهاد خانواده شروع کنیم؛ جایی که دشمن تا بن دندان مسلح به پیشرفته‌ترین ابزارهای تبلیغاتی و رسانه‌ای، به آن حمله کرده است. این یک جنگ نرم بزرگ است، حالا وقت آن است که درک کنیم خانواده باید محور قانونگذاری باشد.

سیاست‌هایی برای همیشه

باید سیاست‌های حمایتی را در راستای تکریم و برجسته سازی نقش مادر، جایگاه محوری و سازنده‌ی او در خانواده، نقش و جایگاه همسری بعنوان شریک سازنده‌ی زندگی و ارتقای شأن بانوان دنبال کرد. این خیلی مهم است که برنامه‌های مدونی پیرامون زنان و خانواده تدوین شود و به خوبی مفهوم عدالت جنسیتی تبیین گردد. این زنان و مادران هستند که به خانواده انسجام و استحکام می‌بخشند، تقویت باورهای آنان و افزایش کیفیت زندگی زنان سرزمین‌مان و حمایت معنوی از ایشان به شدت در تقویت نهاد خانواده دارای اهمییت است. اما کیفیت زندگی زنان سرزمین‌مان چگونه ارتقا پیدا می‌کند؟ حمایت از زنان در برابر خشونت، بیمه‌ی زنان خانه‌دار، ارتقای بهداشت و سلامت زنان به ویژه تعریف مراکز درمانی تخصصی زنان، اطمینان بخشی به آنها در سهم ویژه‌شان در حرکت‌های سازنده‌ی اجتماعی و تبیین آن، مانند پررنگ‌تر کردن نقش اجتماعی آن‌ها در نهادهای تصمیم‌گیر در حوزه‌ی اجتماع و خانواده و... همه از مواردی هستند که نیاز به برنامه‌ریزی‌های دقیق و مسئولانه دارند. در کنار این مسائل باید ورود جدی داشت به نجات خانواده در برابر غول رسانه‌ای و خطرات پیش‌رو. برای خانواده باید آینده‌نگاری کرد، تمام ضعف‌ها و قوت‌ها را باید در کنار فرصت‌ها و تهدیدها دید و راهبردهای کلان را برنامه ریزی نمود. بدون شک باید توهمات را هم کنار بگذاریم. باید ریشه‌ای در مورد خانواده مطالعه کرد. شاید آنچه امروز از عصبانیت، اضطراب و افسردگی در خیابان‌های شهر می‌بینیم، مشکلات حل نشده‌ای هستند که در خانواده‌ها وجود دارند. امروز فرصت آن است که به خانواده‌ها بیاندیشیم و شعار «خانواده، محور قانون‌گذاری» را برگزینیم.

انتهای پیام/

ارسال نظرات

آخرین اخبار